Stukje van Daniëlle Scholtze in het Goirles Belang van woensdag 16 Juni 2010
daantje een tijdje van de aardbol..daantje is weer back!!  
beetje een rare titel,maar ergens een kern van waarheid.
zoals de meeste van mijn vrienden weten kreeg ik 2,5 jaar geleden een beroerte (herseninfarct) ik was toen net een maandje 21.
Inmiddels ben ik 23 maar heb afgelopen 2,5 jaar in een gesloten wereldje geleefd,
ik was altijd erg onzeker over mezelf dit heeft temaken met vroeger..gepest en veel afgekraakt alsof ik niks waard was..dit heeft geleid tot een erg onzeker persoon die altijd alleen maar aan het leven was voor een ander, in plaats van voor haarzelf. want immers vond ik intussen mezelf ook niks waard.
Toch heb ik me tijdens mijn revalidatieperiode van mijn sterkste kant laten zien(mijn ware zelf) de kracht die ik altijd al in me gehad heb!!
helaas is die kracht ook weer in z’n schulp gekropen toen ik weer in de normale wereld terecht kwam en is mijn onzekerheid nog een tandje erger geworden.
ik had het gevoel continu mezelf te moeten bewijzen. ik wilde normaal gevonden worden en het liefst niet afgewezen worden op mijn beperkingen.
Er zijn vriendschappen gesneuveld maar er zijn ook vriendschappen bij gekomen!!
Weet je ik kan er niks aan doen ik heb 2,5 jaar geknokt voor mijn leven want zo noem ik het dan maar!!vooral de kwaliteit van leven daar werk ik nu nog volop aan ik ben gewoon heel hard met mezelf bezig geweest.
Ik heb echt niemand opzettelijk aan de kant gezet afgelopen tijd, ik was gewoon ontzettend hard aan mezelf aan het werken!!
Met als resultaat dat ik nu weer een beetje daantje-->>GEWOON daantje aan het worden ben die weer voor zichzelf is gaan leven en steeds meer die onzekerheid aan het kwijt raken is!!
weer kan genieten van haar leven. dus ook weer tijd heeft voor iedereen om haar heen. het voelt als een bevrijding dat ik er weer mag zijn weer terug op de wereld!! <

Hoi John,

gisteren maakte ik een prachtig Reiki verhaal mee dat ik je niet wil onthouden.

Mijn vader was per ongeluk het hotel uitgelopen. Zijn korte termijngeheugen is aangetast en dus wist hij niet meer waar hij was. Hij had ook geen kaartje met de naam van het hotel bij zich. Wij waren allemaal in paniek want op een gegeven moment merkten we dat hij weg was. Dus met zijn allen gaan zoeken. 1,5 uur lang.

Toen herinnerde ik me dat ik deze week op een Reiki site gelezen had dat je de symbolen ook kunt gebruiken om mensen terug te vinden of dingen die je kwijt bent.

Dus begon ik de symbolen te maken en de Reiki krachten te vragen om mijn vader terug te vinden. Dat ik hem tegen mocht komen,ik was dus al bijna 2 uur aan het zoeken.

En het lijkt ongelooflijk, maar het was zo mooi, binnen 5 minuten zie ik hem aan de overkant lopen. Ik was zo blij en mijn vader zeer ontroerd want hij was ook al uren zoekende..

Ik vertelde hem dat ik de reiki krachten gevraagd had hem weer tegen te laten komen.

Monday, 02 August 2010